De T wordt altijd zonder aspiratie uitgesproken (geen extra lucht zoals in het Engels of Duits, bijvoorbeeld).
Als een woord op -tion of -tie eindigt, dan spreken we de T uit als een S.
De D aan het einde van een woord wordt stemloos uitgesproken, de D klinkt dan als een T.
Aan het begin en in het midden van een woord wordt de D uitgesproken zoals in het Engels.
Voorbeeld: hart en hard worden op dezelfde manier uitgesproken.

The T is always pronounced without aspiration (no burst of air like in English or German, for example).
When a word ends in -tion or -tie, we pronounce the T as an S.
A D at the end of a word is pronounced voiceless, the D sounds like a T.
At the beginning and in the middle of a word, the D is pronounced as in English.
Example: hart and hard are pronounced in the same way.